Κυριακή


Δεν ανακυκλώνεται η αγάπη ...


Περίεργο


Όσο πιο ραγισμένη
με ζωγραφίζετε
τόσο πιο ζωντανή νιώθω

Σας ικετεύω

γιαλί σπασμένο

αφήστε με
στον κάδο ανακύκλωσης

Εκείνη θα με μαζέψει
ακόμα κι αν τα δάχτυλα ματώσει
στα κομμάτια μου

Το στόμα της με αγάπη θ'ακουμπήσει
στο σπασμένο σώμα

ακόμα κι αν δεν της έχει ούτε μια ανάσα απομείνει


Το γέλιο που πέφτει από τα στήθια της
σβήνει όλα τα δικαιώματα εκμετάλλευσης
ξένων επενδυτών


_Miriam_


P.S

I will erase all the lies
just to see the smile in your eyes

I will deny the sky
to make your pain die

You shall hurt me but I will heal you
My eternal bleeding you'll accept too

'cause we are the two sides of the whole
You are the one that fulfill my bitter hole



7 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

H κεντρική φωτο χρειαζόταν να γεμίσει το λευκό του κόσμου...

Maria R. είπε...

Aυτό το λευκό δεν γεμίζει μαρία μου εύκολα

την Καλησπέρα μου :):)



_Miriam_

Μαρια Νικολαου είπε...

Το ξέρεις πως το ξέρω...γι αυτο θελησα να το πω.
Καλησπέρα κι απο μενα :)

mat είπε...

Σε εκείνα τα θρυμματισμένα σεντόνια
αιμορραγεί ακόμη το σημάδι
από τις κλειδωμένες χειροπέδες
διακορεύσεις ομοιωμάτων η ανάσα
καθώς τρίβεται η σάρκα της αποστείρωσης ...


Καλησπέρα ... sorrow note

:)

Ανώνυμος είπε...

εγώ ματ,

παίζω όλα μου τα όνειρα
μια ζαριά

ελπίζοντας σε ρουά ματ

όλα μου τα σημάδια σε ένα οδηγούν

καλησπέρα πέρα από την θλίψη :)

ΥΓ.

με ένα ακορντεόν και μια πληγή
αγκαλιά θα κοιμηθώ


_Μiriam_

jacki είπε...

Δεν ανακυκλώνεται η αγάπη..
Αφήστε με στον κάδο ανακύκλωσης..
Καλημέρα.

Ανώνυμος είπε...

Εκεί που θα ελπίζω
ως όλο
ως αρχική ψυχή

να επανέρθω

Καλημέρα Jacki



_Miriam_